piątek, 13 stycznia 2017

Odpowiadaj za swoje czyny

Dziś piątek 13. Niby pechowy dzień, a mi minął zupełnie neutralnie. Jestem jedynie wyczerpana dzisiejszą pogodą i nawet dobry sok z owoców mi nie pomógł. Więc przepraszam za pewne błędy w tej notatce, chociaż pewnie w poprzednich wpisach i tak narobiłam byków.
Dziś chciałam poruszyć wiele tematów ale zatrzymam tą wenę aby w końcu częściej móc tutaj coś dodawać bo ku memu zdziwieniu bardzo wiele was się tutaj pojawiło i serdecznie pozdrawiam moich czytelników. Bo to dzięki wam znów tu piszę.
A więc może odrobinę się wytłumaczę na święta ani na sylwestra nie dodałam nic na blogu tylko i wyłącznie dlatego ponieważ nic specjalnego nie robiłam a przyznam się, że nawet choinki nie postawiłam bo po prostu byłam już na tyle zmęczona wszystkim że zniknęłam na dłuższy czas, bo trochę zaczęło się u mnie kruszyć. Ale to sprawy prywatne, najważniejsze, że wzięłam się w garść i wszystko sobie poukładałam w głowie i w życiu.
                                                                             
A więc dziś chcę poruszyć BARDZO ale to BARDZO ważny temat. Uważam, że w dzisiejszych czasach to jest jedna z ważniejszych rzeczy aby mieć odwagę, ale odwagę można różnie rozumieć, dla jednych to skok na bandżi a niektórzy są odważni w słowach... Ale co z odwagą brania konsekwencji na klatę? Tak wiele osób dziś nie potrafi przyznać się do błędu i czynów.. Z tego najczęściej rodzą się kłamstwa i nieporozumienia, gubienie się w tym wszystkim. To prowadzi do większych sporów a nawet utraty dobrych znajomych. Jak pewnie zauważyliście każdy temat który poruszam jest zaobserwowany u ludzi z mojego środowiska albo z własnego przykładu. Tym razem byłam nie jednokrotnie świadkiem tego, że ludzie po prostu grają odważnych robią głupoty po czym nie potrafią się do tego przyznać. Jestem ciekawa co nimi kieruje? Strach czy może niechęć przyznania się do błędu? Może ktoś chce być perfekcjonistą?
Moim zdaniem to wygląda tak- Zostałeś na czymś przyłapany? To nie ma co dalej owijać w bawełnę. Szczerość nawet ta najgorsza jest o wiele bardziej ceniona i wybaczalna niżeli to piękne kłamstwo. A po co zatruwać swoje piękne życie taką głupotą? Musimy pamiętać, że nasz każdy czyn prowadzi nas do jakiegoś miejsca. I jeśli postępujemy dobrze, będziemy zawsze w co raz lepszych rozdziałach życia. Zaobserwowanie tych zachowań było dla mnie czymś niezrozumiałym i zdaję sobie sprawę z tego, że każdy jest inny. I ktoś może mieć zupełnie inne zdanie na ten temat i szanuję to, ale na pewno ja z takim człowiekiem nie chciała bym mieć do czynienia. Dopuszczam do swojego życia tylko odważnych szczerych i optymistycznych ludzi.
Ja tak jak każdy popełniamy błędy i to nic strasznego, moi czytelnicy są zaiste tylko w moim przekroju wiekowym może nas różnić kilka lat różnicy ale jesteśmy młodzi i na pewno nie jednokrotnie coś zrobimy czego będziemy żałować. Bądźmy jednak tymi którzy staną na przeciw strachu i z uniesioną głową damy do zrozumienia, że coś wynieśliśmy z tej kolejnej lekcji życia. Pozwólmy sobie na błędy, bo bez nich nie wiedzielibyśmy jak następnym razem czegoś uniknąć. Ja każdego dnia staram się być lepszą wersją siebie, wciąż pracuje nad tym by trzymać się swoich zasad i wartości i nie jest to czasem łatwe gdy zawładnie nami złość czy zwykły impuls ale ważne by czerpać naukę i trzymać się surowo swoich zasad zgodnie z którymi chcemy żyć.
Trzymam za was kciuki i do zobaczenia w następnym wpisie.
Jeszcze raz chcę pozdrowić moich kochanych czytelników jak i ze szkoły tak i wszystkich znajomych moich znajomych. Mam już dzięki wam naprawdę sporo wyświetleń i bardzo wam dziękuję za te motywujące miłe słowa.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz